Lekkere koffie

Koffie krijg je overal, maar het is niet altijd even lekkere koffie. Daar kwam ik op toevallige wijze achter. Er was een nieuwe winkel geopend in Middelharnis, door een overlander. Een man uit de Randstad verkocht vrijetijdsartikelen zoals frisbees en enorme vliegers, waar je je door over het strand kon laten slepen, maar met name skater kleding. Ik besloot er eens te gaan kijken.

We waren de enige in de winkel en de verkoper bood me een kop koffie aan. Hij schonk namelijk heel lekkere koffie, verklaarde hij, omdat hij een automatisch espresso-apparaat had wat ter plekke bonen maalde alvorens er koffie van te zetten. Kostte twee ruggen, maar dan had je ook wat.

Ik nam het eerst niet al te serieus, maar na de eerste slok was ik overtuigd. Dít was pas lekkere koffie. Het geurde, het had tien keer zoveel smaak als wat ik gewend was en de smaak leek ook veel ‘breder’ te gaan. Ik heb ook nog eens een ouderwets espresso-apparaat gekocht van Philips en hoewel daar sterke, best lekkere koffie uit kwam, kon dat hier niet aan tippen.

Koffiepad-apparaat

Toen we jaren later, in 2005, ons nieuwe huis inrichtten, stonden we voor de keuze, welk koffiezetapparaat het moest worden en heb ik er weer aan die koffiebonen-automaat gedacht, maar m’n vrouw vond ze te lomp, te groot en ook de prijs was niet mals: vanaf zo’n € 1500. Koffiepad-koffie machines waren inmiddels de standaard en ze smaakten ons niet slecht dus het werd een roestvrijstalen design Inventum koffiepad-apparaat.
Dit RVS koffiepad apparaat maakt best lekkere koffieNa twee weken zat het laadje van de Inventum HK 1 zo vast als een huis. De verkoper leende ons een tweedehands espresso-apparaat, terwijl de Inventum HK1 werd gerepareerd. En wat voor een.

Het was een grote, lompe, tweedehands, maar zelfmalende espresso-machine. Binnen de kortste keren waren we verknocht aan de krachtige, lekkere koffie die het produceerde, maar de Inventum kwam na twee weken gerepareerd terug en we namen weer genoegen nemen met koffiepad-koffie.

Weer zes jaar verder bleek de Inventum toch niet zo roestvrij meer. Hij deed het nog prima en Inventum bood zelfs aan om de aangetaste delen kosteloos door een van hun monteurs te laten vervangen, maar het avontuur lonkte: De automatische, bonenmalende espresso-machines waren intussen in prijs gehalveerd. Dat maakt de beslissing eenvoudiger. Dit keer zou het een zelfmalende koffiemachine worden. Na uitgebreid rondkijken en een bakkie bij een buurman die intussen ook zoiets had, werd het een zilverkleurige Siemens TE503201RW EQ5 Macchiato Volautomaat. Melk opschuimen doe ik liever zelf maar deze ‘Macchiato’ variant heeft wat extra’s ten opzichte van het basismodel. Met name de keramische maler leek me wel een goede reden om deze variant koffiemachine te nemen.

Lékkere koffie

Zo’n zelfmalende koffiemachine heeft maar één nadeel: Je raakt verwend. Koffie op verjaardagen en zelfs in de meeste restaurants haalt het niet bij de diepe, brede smaak van vers gemalen koffiebonen.

Zonder overdrijven begrijp ik niet waarom mensen nog tevreden zijn met de in verhouding vaak zeer matige koffie zoals die in de Horeca geschonken wordt voor € 2 à € 3 per kopje. Volgens KRO televisieprogramma De Rekenkamer in 2012 bij een luxe koffiebar gemiddeld zelfs € 3,20. Dan maak ik liever zelf de perfecte cappuccino.

Geef een reactie